شگفتا ازشما!داستانی پند آموز

گﻮﯾﻨﺪ :ﺻﺎﺣﺐ دﻟﻰ ، ﺑﺮاى اﻗﺎﻣﻪ ﻧﻤﺎز ﺑﻪ ﻣﺴﺠﺪى رﻓﺖ .ﻧﻤﺎزﮔﺰاران ، ﻫﻤﻪ او را ﺷﻨﺎﺧﺘﻨﺪ؛ ﭘﺲ ، از او ﺧﻮاﺳﺘﻨﺪﮐﻪ ﭘﺲ از ﻧﻤﺎز، ﺑﺮ ﻣﻨﺒﺮ رود و ﭘﻨﺪ ﮔﻮﯾﺪ
 . ﭘﺬﯾﺮﻓت.

ﻧﻤﺎز ﺟﻤﺎﻋﺖ ﺗﻤﺎم ﺷﺪ.ﭼﺸﻢ ﻫﺎ ﻫﻤﻪ ﺑﻪ ﺳﻮى او ﺑﻮد . ﻣﺮدﺻﺎﺣﺐ دل برخاست و ﺑﺮ ﭘﻠﻪ ﻧﺨﺴﺖ ﻣﻨﺒﺮ ﻧﺸﺴﺖ.

ﺑﺴﻢ اﷲ ﮔﻔﺖ و ﺧﺪا و رﺳﻮﻟﺶ را ﺳﺘﻮد.آن ﮔﺎه ﺧﻄﺎب ﺑﻪﺟﻤﺎﻋﺖ ﮔﻔﺖ:ﻣﺮدم!ﻫﺮ ﮐﺲ از ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﻣﻰ داﻧﺪ اﻣﺮوز ﺗﺎ ﺷﺐ ﺧﻮاﻫﺪ زﯾﺴﺖ و
ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﻣﺮد، ﺑﺮﺧﯿﺰد ! ﮐﺴﻰ ﺑﺮﻧﺨﺎﺳﺖ .

ﮔﻔﺖ:ﺣﺎﻻ ﻫﺮ ﮐﺲ از ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺧﻮد را آﻣﺎده ﻣﺮگ ﮐﺮده اﺳﺖ ، ﺑﺮﺧﯿﺰد! 

ﺑﺎز ﮐﺴﻰ ﺑﺮﻧﺨﺎﺳﺖ.ﮔﻔﺖ:ﺷﮕﻔﺘﺎ از ﺷﻤﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎﻧﺪن اﻃﻤﯿﻨﺎن ﻧﺪارﯾﺪ؛ اﻣﺎ ﺑﺮاى رﻓﺘﻦ ﻧﯿﺰ آﻣﺎده ﻧﯿﺴﺘﯿﺪ!

/ 1 نظر / 9 بازدید
کلبه شعر

ما چو چنگيم و تو زخمه مي زني زاري از ما ني تو زاري مي كني ما چو ناييمو نوا در ما زتو ست ما چو كوهيم و صدا در ما ز تو ست مولوي